那坤國小志工食記🍳

2025年1月，跟隨著張老師的腳步，我們踏上了寮國萬榮市的那坤國小，進行為期一週的教育志工之旅。

In January 2025, following in the footsteps of Teacher Chang, we set foot on Nakun Primary School in Vang Vieng, Laos, embarking an educational volunteer journey for a week.

ปี ค.ศ. 2025 พวกเราได้เดินตามรอยเท้าของอาจารย์พิพัฒน์ ก้าวเข้าสู่โรงเรียนประถมนาคูน เมืองวังเวียง สปป.ลาว เพื่อเริ่มต้นการเดินทางเป็นอาสาสมัครเพื่อการศึกษาเป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์

抵達村莊的第一天，迎接我們的是村長家擺滿飯菜的餐桌，張老師、志工們和村長圍坐在一起，手抓起一大坨充滿嚼勁的糯米飯，配上芥蘭菜炒鴨肉，還有用鹽巴簡單調味的煎蛋，對於初來乍到的我們，這種最原始的進食方式與純樸風味，無疑是一場文化衝擊。

On our first day arriving at the village, we were welcomed by a dining table overflowing with dishes at the village chief's house. Teacher Chang, the volunteers, and the chief sat in a circle, grabbing large handfuls of chewy sticky rice to pair with stir-fried duck with Chinese broccoli and omelets. This primitive way of eating and the rustic flavors were undoubtedly a cultural shock for us.

วันแรกที่เดินทางมาถึงหมู่บ้าน สิ่งที่ต้อนรับพวกเราคือโต๊ะอาหารที่เต็มไปด้วยกับข้าว ณ บ้านผู้ใหญ่บ้าน อาจารย์จาง เหล่าอาสาสมัคร และผู้ใหญ่บ้านนั่งล้อมวงกัน ใช้มือปั้นข้าวเหนียวเคี้ยวหนึบคำโต กินคู่กับผัดคะน้าใส่เนื้อเป็ด และไข่เจียวที่ปรุงรสอย่างเรียบง่ายด้วยเกลือ สำหรับพวกเราที่เพิ่งมาเยือนเป็นครั้งแรก วิธีการกินแบบดั้งเดิมและรสชาติอันเรียบง่ายนี้ ถือเป็นความตื่นตาตื่นใจทางวัฒนธรรม (Culture Shock) อย่างไม่ต้องสงสัย

在接下來的一週內，每天傍晚，我們輪流拜訪村長、副村長、英文老師或校長家享用晚餐，村裡的媽媽們總會提早備料，並用燒柴火的方式，為志工們和老師準備一整桌的飯菜，用最純樸的食材和烹調方式，款待我們這些遠道而來的異鄉人。

Over the following week, every evening we took turns visiting the houses of the village chief, deputy chief, English teacher, or principal for dinner. Mothers in the village would always prepare ingredients early and use firewood to cook a whole table of food for the volunteers and teachers. With the most rustic ingredients and cooking methods, they warmly entertained us, strangers from afar.

ในช่วงสัปดาห์ต่อมา ทุกๆ เย็น พวกเราจะผลัดกันไปกินข้าวเย็นที่บ้านของผู้ใหญ่บ้าน รองผู้ใหญ่บ้าน ครูสอนภาษาอังกฤษ หรือบ้านครูใหญ่ โดยคุณแม่ในหมู่บ้านจะเตรียมวัตถุดิบไว้ล่วงหน้าเสมอ และใช้ฟืนในการทำอาหารเต็มโต๊ะเพื่อต้อนรับเหล่าอาสาสมัครและอาจารย์ พวกเขาเลี้ยงต้อนรับพวกเราซึ่งเป็นคนแปลกหน้าจากแดนไกลด้วยวัตถุดิบและวิธีการปรุงอาหารที่เรียบง่ายที่สุด

最令人驚喜的是，在寧靜的鄉村夜晚，村莊長輩們會為我們架起KTV機台，讓我們在星空下與村民一同高歌，有一晚，我們點播了「愛你」一曲，團員們還馬上學了舞蹈，現場唱

跳表演給長輩們看。雖然語言不完全相通，但跨越國界的歡樂與親和，拉近了彼此的距離，是難忘且難得的經驗。

The biggest surprise was that during the quiet country nights, the village elders would set up a karaoke machine for us, allowing us to sing along with the villagers under the starry sky. One night, we requested the song "Love You," and our team members instantly learned the choreography, performing the song and dance live for the elders. Although we didn't fully share a language, the border-transcending joy and friendliness brought us closer together, making it an unforgettable and rare experience.

สิ่งที่น่าประหลาดใจที่สุดคือ ในค่ำคืนอันเงียบสงบของชนบท บรรดาผู้ใหญ่ในหมู่บ้านจะตั้งเครื่องคาราโอเกะให้พวกเรา เพื่อให้พวกเราได้ร้องเพลงร่วมกับชาวบ้านใต้แสงดาว มีอยู่คืนหนึ่ง พวกเราได้เปิดเพลง "Love You" (อ้ายหนี่) สมาชิกในทีมยังได้เรียนท่าเต้นในตอนนั้นเลย แล้วเปิดแสดงทั้งร้องทั้งเต้นให้ผู้ใหญ่ได้ชมกันสดๆ แม้ว่าภาษาจะไม่ได้เข้าใจกันทั้งหมด แต่ความสุขและความเป็นกันเองที่ก้าวข้ามพรมแดนก็ได้ช่วยลดช่องว่างระหว่างกัน ทำให้เป็นประสบการณ์ที่ยากจะลืมเลือนและหาได้ยากยิ่ง

最後附上好吃的午餐！

Lunch / อาหารกลางวัน